Arkusze, arkusze i jeszcze raz ARKUSZE - CHEMIA.

Wstyd tu trochę mi już cokolwiek pisać....kiedy widzę, że ostatni post był we wrześniu. OBIECUJĘ, że po obronie mgr się poprawię! :)


Teraz korzystając z wolnej chwili chciałabym wrzucić Wam linki do dysku google arkuszy, które jeszcze przed maturą 2017 z chemii warto zrobić a jest to :


1. CHEMIA Z TUTOREM 2017 ( link umieszczałam już na instagramie, ale wielu osobom umknęło)

LINK

2. CHEMIA Z TUTOREM 2017 ODPOWIEDZI :

LINK

oraz 

3. NAJNOWSZY ARKUSZ WITOWSKIEGO 2017:

LINK

i ODPOWIEDZI DO NIEGO :

LINK

Oczywiście polecam zrobić wszystkie arkusze z nowej podstawy, które znajdziecie np. na forum biolog. (http://www.forum.biolog.pl/chemia-arkusze-maturalne-2001-2017-najwiekszy-zbior-vt66328-15.htm) A oprócz tego warto zaopatrzyć się w arkusze, które często pokazuję na instagramie jak np. Chemia z tutorem, arkusze Barbary Pac czy sprawdzające wiedzę zestaw  XVI arkuszy Grażyny Bieniek.

PS W klasie maturalnej odchodźcie  powoli od robienia zbiorów a już od września/października tylko rozmaite arkusze i uczcie się  poprzez ich rozwiązywanie (najlepiej uczy się człowiek na błędach;)
PRAKTYKA, praktyka i jeszcze raz PRAKTYKA!

POWODZENIA 16 maja, TRZYMAM MOCNO KCIUKI ZA SWOICH UCZNIÓW JAK I ZA WAS :)

i stresuję się również mocno jak Wy ;D

Q&A, czyli najbardziej powtarzające się pytania.

Q&A, czyli najbardziej powtarzające się pytania.

(oprócz oczywiście pytań o zbiory i repetytoria)


1. "Czy pójście na studia, na chemie pomoże mi poprawić maturę? Czy się opłaca?"

Wszystko zależy od uczelni i prowadzących - ja jednak uważam, że WARTO. Jeśli chodzi o Uniwersytet Śląski pierwszy semestr to typowo rozszerzona chemia z liceum. Można podszkolić się np. w redoksach, obliczeniach, ale również poznać chemie od kuchni - czyli poeksperymentować trochę w laboratorium. :) Wiadomo, że trzeba się uczyć też innych przedmiotów takich jak matematyka czy fizyka, ale myślę, że to nie jest jakaś duża przeszkoda. Nie trzeba przecież chodzić na wykłady z tych przedmiotów i można zaoszczędzić czas na naukę do poprawy matury. U mnie w grupie, na pierwszym roku dwie osoby poprawiły maturę i dostały się na medycynę i farmacje - na pewno nie żałują tego semestru studiów. Co prawda, było po nich widać, że dadzą rade - takie osoby da się wyczuć - zaangażowanie i pracowitość "bije po oczach" :) Dlatego jeśli ktoś czuje, że da rade to czemu nie? :)



2." Jak się zmotywować do pracy? "

Najpierw zadaj sobie pytanie: dlaczego w ogóle musisz się motywować? Może np. to, czego się uczysz nie sprawia Ci przyjemności? Może to nie to?  Jeśli wiesz, że jesteś na dobrej drodze to UWIERZ nie będzięsz się musiał motywować w każdej sekundzie. Wiadomo - są dni, że możesz mieć ochotę rzucić to wszystko w kąt, ale nie myl braku sił z brakiem motywacji. Ja nie potrzebuję wchodzić na czyjeś blogi, instagramy i czytać o MOTYWACJI. Moja praca, pasja, studia - to mi daje kopa i MOTYWUJE. Wiem, że to co robię jest dla mnie ważne i to jest ten impuls do działania. Gdyby nie to, żadne motywacyjne hasełka by na mnie nie działały. Nie ukrywam, lubię czytać książki motywacyjne - ale nie żeby się podbudować, tylko zobaczyć perspektywę z jakiej patrzy drugi człowiek. Pisałam kiedyś, że mam niedoczynność tarczycy. Czasami mam dni, że sama muszę ze sobą walczyć. Organizm odmawia mi posłuszeństwa i jedyne, na co mam ochotę to spanie. Ale nie mogę sobie na to pozwolić i staram się robić DWA RAZY więcej. Jak ja daje radę to czemu Wy macie nie dać? Bądźcie dla siebie motywacją! :)

3. " Czy warto się uczyć w wakacje do matury?"

Zawsze WARTO się uczyć- ale nie przesadzajcie. Sama prowadzę korepetycje np. w sierpniu, ale nie popadajmy w paranoje. Wiem, że jest dużo ambitnych osób, którzy chcą nadrobić materiał w wakacje i w sumie czemu nie? To jeszcze mogę zrozumieć. Ale NIE ROZUMIEM jak studenci I roku mogą uczyć się przed rokiem akademickim, kiedy nie znają tak naprawdę wymagać swoich wykładowców? Bo to co jest napisane na siatkach studiów nijak się ma do rzeczywistości. ;) Można poprzeglądać podręczniki, bo czemu nie? Ale robić notatki? Ja rozumiem ambicje- bo sama należę do takich osób. Ale będziecie mieć OGROM nauki w ciągu roku akademickiego, nie mówiąc o sesji- W WAKACJE ODPOCZNIJCIE!

4. "Czy chodziłaś sama na korepetycje z chemii?"

Nie chodziłam. (Sama w liceum zaczęłam uczyć) Chodziłam tylko od drugiej klasy liceum na korki z angielskiego, bo byłam przerażona maturą z tego przedmiotu. Na szczęście dałam radę ( to był chyba cud) i zdałam pisemną na 85 % a ustną na 80. Kto mnie zna osobiście, wie jaki to był dla mnie horror przez całe liceum brr :D Wracając do chemii uczyłam się sama, rozwiązując milion zadań ( najczęściej na religii :D) i ucząc się z notatek.

5. "Czy warto chodzić na korepetycje?"

Oczywiście, że TAK! Wiadomo, że to zależy na jaką osobę traficie. Niektórzy tylko chcą odbębnić a tak naprawdę nie uczą wcale..Ale jeżeli traficie na osobę z wiedzą i powołaniem to na pewno dużo z zajęć wyniesiecie i dowiecie się więcej niż w szkole. Szukajcie osoby, która przeanalizuje z Wami arkusze maturalne i powie, na co zwracać uwagę ;)

6. " Czy masz jeszcze miejsca na korepetycje w tym roku?"

Niestety nie. Mam strasznie dużo obowiązków - studia, pisanie magisterki, dom, dziecko, przygotowania do ślubu. Wolne miejsca skończyły mi się parę miesięcy temu. ALE zapraszam na zapisy na nowy rok szkolny - na pewno będę przyjmować więcej osób ;)

7. " Czy polecasz jakieś środki wspomagające nauke, np. "sesje"? "

Polecam się WYSPAĆ i nie faszerować g*wnem :) Sama tak się pobudzałam i w żaden sposób korzystnie to nie wpływało na moje zdrowie. Teraz nawet kawę ograniczyłam do minimum ;)


~ POLECAM
Chemiś

Chemia w pytaniach i odpowiedziach...czyli część druga nowości.

Nowości, część druga. 

(Zbiory, czyli część 1. możecie zobaczyć na moim instagramie a dokładnie
https://www.instagram.com/p/BKkRGD6DdAW/?taken-by=chemistryismylife&hl=pl)

O Trenerze chemia już Wam wspominałam w poprzednich notkach. Zamówiłam go, żeby nie korzystać z formatu pdf - lepsza papierowa wersja :) Za co go lubię? Na pewno za przejrzystą formę. Autorka pokazuje, na co najbardziej zwrócić uwagę przy rozwiązywaniu zadań i jak się do nich w ogóle zabrać. Wytyka najczęściej popełniane błędy przez uczniów a co najważniejsze dodała do każdego zadania rozwiązania - można się sprawdzić ;) Bo jak się człowiek najlepiej może nauczyć chemii? Przez rozwiązywanie zadań - sama teoria nie wystarczy.

(Znalazłam go na stronie - www.ksiegarniaszkolnapwn.pl za TYLKO 12 zł ! )

Druga książką o której chciałam Wam wspomnieć to:

Kupiłam ją tylko za 5 zł! Jest to książka a raczej zbiór dość stary, bo z 1998 roku...ale ja uważam, że czasami te starsze wydania są o WIELE lepsze niż nowe :) Dzięki tej książce można się sprawdzić z wiedzy teoretycznej jak również z rozwiązywania zadań obliczeniowych czy reakcji.

Co mi się w niej najbardziej podoba? ROZBUDOWANE I DOKŁADNE odpowiedzi! 

( księgarnia bonito.pl )


A na sam koniec?

Informator maturalny ( żeby wiedzieć na co zwrócić uwagę!)  - ja go kupiłam, ale równie dobrze możecie sobie wydrukować ze strony oke ;)

ORAZ  Tablice chemiczne ;) 

*Post nie jest sponsorowany.

PS Następny post będzie już o oczekiwanej książce Dominika z @darmowekorepetycje ( fb lub youtube). Czekam na przesyłkę i mam nadzieję, że również się na nią skusicie. Myślę, że to będzie chemiczny hit :)

" Jak się uczyć chemii?"

"Jak się efektywnie uczyć?", " Jak się uczyć chemii?", " Jak się zabrać do nauki?"

"Jak się zorganizować?"

Po pierwsze.

Musicie obowiązkowo wyłączyć telefon, o laptopie nie wspominając. Zastanawiałam się wiele razy...czy po tym jak niektórzy z Was dodają zdjęcie notatek i książek na insta a potem energicznie prowadzą konwersacje pod postem, to faktycznie się uczą czy tylko tak piszą " bo taka moda".

Nie żebym kogoś oskarżała, ale wiem z własnego doświadczenia ;) Za każdym razem, jeśli po dodaniu zdjęcia trzymałam w rękach telefon to moja nauka się odwlekała w czasie. Godzinę czasem dwie...a czasem i wiele wiele dłużej. Skończyłam z tym marnotractwem czasu -  kiedy przestałam ten czas mieć. Teraz nie mogę sobie pozwolić na bezmyślne spędzanie czasu przy komputerze czy telefonie. ( No dobra, zdarzają się wyjątki:p)

Po drugie.

Jeżeli macie coś do zrobienie, to nie myślcie o tym. Po prostu to ZRÓBCIE. 

Takie działanie przypomina trochę prace robota, ale uwierzcie - daje efekty! Kiedy mała śpi to ja nie idę na kanapę sobie poleżeć z kawką - szkoda mi czasu na to. (Zimna kawa też dobra!  :) Po prostu patrzę, co jest do zrobienia i to robię. ( Np. zmywam a następnie zaraz idę robić obiad.) Czyli ogarniam najpierw to, co mam w danym pomieszczeniu do roboty a potem przechodzę do następnego.  Nie ma nic gorszego jak bezmyślnie przemieszanie się po mieszkaniu - co skutkuje tym, że NIC nie jest zrobione.

Po trzecie.

Jeśli chodzi o chemie. To nie jest to przedmiot do kucia na blache. Nie musicie spędzać całego dnia na nauce teorii... Często widzę u Was na profilach jak piszecie, jaki dział przerabiacie w danym dniu. I to jest fajne. Że to sobie tak dzielicie :) Tylko co z tego, że Wy jednego dnia wykujecie teorie a drugiego dnia już nie będziecie pamiętać o co tam chodziło. ( w wielu przypadkach tak jest) Nauka chemii to ANALIZA ZADAŃ i tego uczę na moich zajęciach. Żeby wyciągnąć z zadania ile się da. Często odpowiedź jest na wyciągniecie ręki a Wy szukacie odpowiedzi w głowie a raczej w zakamarkach Waszej pamięci. Co skutkuje, że potem jest płacz i zgrzytanie zębami. Dlaczego? Bo brakło czasu na te ok. 40 zadań na maturze. Często też sądzicie, że jeśli zadanie jest dłuuuugie to jest trudne. I go ze stresu omijacie na wstępie. Tylko właśnie te najdłuższe zadania są do wykonania bez większej wiedzy. Dlatego zamiast spędzania czasu nad suchą teorią - RÓBCIE ZADANIA. Na nich nauczycie się najwięcej. Ale nie, że jednego dnia 50 a drugiego nic ( "bo przecież tak dużo zrobiłem wczoraj".) KAŻDEGO DNIA, po np.15 zadań. I uwierzcie, że to Wam da większe efekty niż takie kucie na pamięć. Plus KORZYSTAJCIE Z UKŁADU! To nie jest tylko tablica, z której odczytuje się liczbę masowa i atomową. Uwierzcie mi, że wiele właściwości można odczytać z tego pożytecznego narzędzia. <3

Szkoda tylko, że w większości szkół tego nie uczą a jak się zmienia promień atomowy każą się uczyć na PAMIĘĆ ;)

Po czwarte.

Musicie mieć jasno określony CEL. A nie, że " jak się nie dostanę na medycynę to może pójdę na farmację albo na coś innego?" Po takim czymś już wiem, że ta osoba sobie z maturą poradzi średnio. Dlaczego? Bo ma ALTERNATYWĘ. Wie, że w sumie może jej pójść źle na maturze. A to daje jasny sygnał do mózgu - "odpuść sobie". Musicie wiedzieć KONKRETNIE, co chcecie osiągnąć i to zrobić.

Po piąte.

Odpoczywajcie. Nie możecie siedzieć przy książkach cały dzień. Ja często tak robiłam i potem moja praca była mniej efektywna.  Nie róbcie mega planu z milionem zadań do odhaczenia. Wyznaczcie sobie od której godziny do której zamierzacie pełnić służbę przy książkach. Np. od 12- 13 robię te 15 zadań i nic mnie z tego krzesełka nie ruszy :-) Nawet mama wołająca na obiad!:P

"Co po tej CHEMII?" Czyli duża dawka szczerości.

Często dostawałam na maila pytania odnośnie moich studiów a raczej "co po nich?", "czy jest szansa na pracę po CHEMII?". Ehhh...nie wiem czemu, ale to pytanie zawsze mnie trochę irytowało. Wielu z Was myśli sobie, że jest to kierunek bez przyszłości. Że tak naprawdę nie da się po nim dużo zarobić i siedzi się na bezrobociu. Pewnie w wielu przypadkach tak jest. Kiedy idzie się na te studia, " byle by na coś iść". Nawet nie wiecie jaka byłam wkur* i zirytowana, kiedy na pierwszym roku spotykałam tak zwanych "olewaczy". Serio, po co idzie się na chemie, skoro się ma problem z obliczeniem np. prostego stęzenia procentowego, które jest na poziomie gimnazjum? To nie jest tak, że ja się nagle wywyższam, że wiedziałam TAKIE RZECZY... Nadal mam do czynienia z takimi ludźmi, bo udało im się cudem utrzymać i będą mieć tego mgr przed nazwiskiem ;-)
No cóż, takie życie. Najgorsze było to, że ja OD ZAWSZE chciałam zostać chemikiem. Może to banalnie zabrzmi, ale kiedy tylko zobaczyłam pierwszą książkę do chemii a miałam wtedy 12 lat, to wiedziałam, że to będę robić w życiu...i udało mi się! Z czego jestem cholernie dumna. Mój "ukochany" nauczyciel z liceum zawsze pytał mi się, z tym swoim odwiecznym przekąsem "CO TY BĘDZIESZ PO TEJ CHEMII ROBIĆ?"  Mnie zawsze tak murowało na jego widok  (" kochałam jego przedmiot"), że nawet nie umiałam mu odpowiedzieć. . Coś tam burknęłam o doktoracie i w sumie praktycznie każdemu, kto się pytał odpowiadałam podobnie. Że doktorat, że uczelnia, że praca naukowa i itp. I nie powiem, bo w sumie chciałam. Na drugim roku zaczęłam chodzić na dodatkowe laboratorium. Jeździłam na konferencje, tworzyłam swoje postery. Wkręciłam się w ten naukowy świat, pomimo tego powoli docierało do mnie, że to chyba nie to. Nie umiałam jednak tego głośno powiedzieć, samej sobie. Takim przełomowym momentem było to, kiedy dowiedziałam się o ciąży.
Zawsze uważałam, że nic nie dzieje się bez przyczyny i chyba coś w tym musi być. W ciąży dałam radę CUDEM chodzić na uczelnie. Nie opuściłam ani jednego dnia a egzaminy zimowe pisałam w 40 tygodniu ciąży. Urodziłam w przerwie pomiędzy semestrami a po feriach jak gdyby nigdy nic wróciłam na uczelnie. (Nie wiem, ale śmieszy mnie to do tej pory). Chyba coś nie tak mam z głową...ale wracając. Mogłam chodzić na uczelnie, bo nie miałam zajęć typowo w labo, ale niestety z dodatkowych musiałam zrezygnować. I takim sposobem powoli odcięłam się od pracy naukowej. I szczerze? Dobrze mi z tym. Wiem, że laboratorium to nie dla mnie. Pomimo, że tworzenie różnych miksturek to fajna sprawa, ja się w tym nie widzę. Nie chciałabym pracować również w jakich firmach chemicznych. Byłam na stażu w jednej z nich i pomimo dobrej zapłaty ( jak na staż) i przepysznej kawy to ledwo przepracowałam miesiąc, taaaka byłam znudzona. Moją prawdziwą pasją było i jest nauczanie. Nawet nie wiecie, ile przyjemności sprawiają mi korepetycje, które daję już prawie 5 lat. Uwielbiam przekazywać wiedzę a co najważniejsze widzieć postępy, te małe i te duże. Wiem, że praca nauczyciela w szkole jest ciężka, mało płatna i łatwo się wypalić. Ale co z tego? Skoro będę mogła robić to, co kocham? ;-) A może w przyszłości założę własną szkołę z korepetycjami, napiszę książkę albo stworzę zbiór? Bo czemu nie. Dla mnie to zdecydowanie lepsze niż tytuł doktora. (Chociaż jak to mówią nigdy nie mów nigdy... może kiedyś i taki tytuł pojawi się przed moim nazwiskiem ;-) Czas pokażę. Na razie wybieram się od października na drugie studia, podyplomowe - żeby móc spełnić swoje marzenie.

PS
To nie jest tak, że jeśli idziecie na prawo i medycynę to znaczy, że NA PEWNO ta prace będziecie mieć. Że będzie ona bardzo dobrze płatna a Wy będziecie ludźmi z "wyższych sfer". Niestety, realia są inne. To jaką prace będziecie mieć i ile będziecie zarabiać zależy od tego jak się sprzedacie na rynku i na ile "będziecie potrzebni".  I przede wszystkim czy to, co będziecie robić będzie Waszą PASJĄ czy tylko kluczem do zarabiania kasy. Bo jeśli chcecie iść na lekarski, bo KASA, bo RODZIE to odpuście sobie. Nie ma nic gorszego niż robienie tego, co nie jestem naszym powołaniem.

Poprawiać czy nie? Krótko, ale na temat!

"Poprawiać maturę czy jednak dać sobie spokój?"

" Lepiej nie MARNOWAĆ ROKU! Bo przecież moi znajomi będą w tym roku bronili licencjat a ja nadal będę w dupie".

(Tylko ciekawe czy oni sami dokonali dobrego wyboru. )

"No, ale będą mieli już wykształcenie a to ważna rzecz. A ja będę nadal pisać maturę. Który to już raz?"

"A przecież tyle się uczyłem...Jeżeli teraz nie poprawiłam/em to już bez sensu"

Lepiej nie będzie prawda?

"Chciałbym być tym lekarzem, ale w sumie po co się starać to osiągnąć? Może jestem za słaby i się do tego nie nadaje?"

ZNAJOMO BRZMI?

Często pytacie się mnie co zrobić, czy poprawiać czy nie... A jak sami myślicie? Pewnie! Dać sobie luz i nie walczyć o marzenia. Bo po co? Lepiej męczyć się 5 lat na studiach, a potem całe życie w pracy, która nigdy nie będzie dawała satysfakcji. Uwierzcie, że lepiej zmarnować rok czy dwa niż całe życie. Osobiście znam osoby, które maturę poprawiały z 3/4 razy a teraz są np. na medycynie.

Myślicie, że było im łatwo? Że teraz też jest im łatwo? Nie. Ale walczyli i walczą, o SIEBIE.

Więc jeśli znowu Was będą nachodzić głupie myśli...to idźcie porobić zadania! Ok?

Rozwiązania, matura czerwiec 2016.

ROZWIĄZANIA - chemia, matura, czerwiec 2016.

[P.S Jestem tylko człowiekiem, więc błędy mogą się zdarzyć.
:)]
*Wszelkie pytania czy wątpliwości do zadań: chemistryismylife2211@gmail.com
lub ewentualnie instagram.com/chemistryismylife.
**" Lupka" - powiększenie zdjęć.